December 02, 2016

புள்ளிகள், தகவல்கள்

நகைச்சுவை எழுத்தாளர் ஜேம்ஸ் தர்பர் ஒரு சமயம் உடல்நலக் குறைவால் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டிருந்தார். பொழுது போவதற்காக தினசரியில் வந்திருந்த குறுக்கெழுத்துப் போட்டியைப் போட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஒரு இடத்தில அவரால் சரியான வார்த்தையைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
அருகிலிருந்த நர்ஸிடம் “உங்களிடம் ஒரு உதவி வேண்டும். இந்தக் குறுக்கெழுத்துப் போட்டியில் ஒரு வார்த்தை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.” என்றார். அவள் “வார்த்தைக்கு என்ன க்ளூ கொடுத்து இருக்கிறார்கள்?” என்று கேட்டாள். “ஏழு எழுத்து வார்த்தை. அதில் மூன்று ‘யு’ (U) எழுத்து இருக்கிறது” என்றார்.
நர்ஸ் சிறிது நேரம் யோசித்துவிட்டு “இல்லை சார்...எனக்குத் தெரியவில்லை. அது வழக்கத்தில் இல்லாத UNUSUAL வார்த்தையாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.” என்றாளாம்.

November 20, 2016

இப்படியா படம் எடுப்பாங்க?

நான் எழுதியதா?
எந்த எழுத்தாளரும் தான் எழுதிய கதை, திரைப்படமான பிறகு அதைப் பார்த்து திருப்தியோ, மகிழ்ச்சியோ அடைய மாட்டார்கள். காரணம் அவர் விவரித்த கதாபாத்திரங்களைப் பற்றி அவருடைய கற்பனையில் தோன்றிய மாதிரி திரையில் இல்லை என்று ஏமாற்றம் அடைவார்கள். படத்தின் இயக்குனர் கதையைப் படித்தபோது எந்த மாதிரி கற்பனை கதாசிரியரின் எழுத்து உண்டாக்குகிறதோ அதைப் பின்பற்றி திரையில் உருவாக்குகிறார்கள். இரண்டு பேருடைய கற்பனையும் ஒத்துப் போகவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது தவறு. ஆனால், தான் நினைத்தபடி கதாபாத்திரம் திரையில் வராதது பற்றி ஏமாற்றம் அடையலாம்; ஆனால் திரைப்பட இயக்குனர் மீது கோபம், வெறுப்பு, எரிச்சல் கொள்ளக்கூடாது.
          தங்கள் கதை படமானபிறகு அதைப் பார்த்துவிட்டுக் கூறிய சில கசப்புக் கருத்துகளை நான் குறித்து வைத்திருக்கிறேன்.
  சிலவற்றை இப்போது பார்க்கலாம்.

November 06, 2016

ஹலோ பிரிசிடெண்ட்: ஹலோ வைஸ் பிரிசிடெண்ட்

 ### அமெரிக்க அதிபரின் பதவி ஏற்பு விழா. ###

முன்னுரை: இப்போது AL ROKER, DEBORAH ROKER என்ற இருவர் (தம்பதியர்) எழுதிய BEEN THERE, DONE THAT புத்தகத்தைப் படிக்க ஆரம்பித்துள்ளேன்.
          இவர்கள் இருவரும் மீடியா உலகில் பிரபலமானவர்கள். இருவரும் சேர்ந்து 16 EMMY AWARDS என்ற விருதைப் பெற்றிருப்பவர்கள்.
 ரோக்கர் NBC-யின் TODAY SHOW நடத்தி வருகிறார். கிட்டத்தட்ட 30 மில்லியன் பேர் பார்க்கும் நிகழ்ச்சியாம் இது. அவருடைய மனைவி டெபோரா, ABC என்ற நிறுவனத்தின் செய்தியாளர். TALK SHOWக்களும் நடத்தி உள்ளவர். உலக நாடுகள் பலவற்றிற்கும் பயணம் செய்திருப்பவர். GOOD MORNING AMERICA போன்ற பல பிரபல நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்பாளராகப் புகழ் பெற்றவர்.
          தங்கள் அனுபவங்களையும், அதில் கற்ற பாடங்களையும், இன்றைய கால கட்டத்திற்குத் தேவையான குடும்பப் பாங்கான பல அறிவுரைகளையும் சுவையாக, நம்மிடம் நேரில் பேசுவது போல் இந்தப் புத்தகத்தில் எழுதியிருக்கிறார்கள்.   நாற்பது கட்டுரைகள். (ரோக்கர் இருபது , டெபோரா இருபது.)  
மறக்க முடியாத அதிபர் பதவி ஏற்பு விழா என்ற தலைப்பில் ரோக்கர் எழுதிய கட்டுரையை சற்று சுருக்கி, தமிழ்ப்படுத்தித் தருகிறேன்.
றக்க முடியாத அதிபர் பதவி ஏற்பு விழா
என்னுடைய ரேடியோ, டிவி ஷோக்களில் பெற்ற 37 வருட அனுபவங்களில், எத்தனையோ மறக்க முடியாத பல நிகழ்ச்சிகளை விவரித்து இருக்கிறேன். பல சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சம்பவங்கள், மக்கள் புரட்சிகள், பயங்கரமான SANDY புயல் எனப் பலப்பல.
          ஆறு அமெரிக்க அதிபர் பதவி ஏற்பு விழாக்களில் கலந்து கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால், முதன்முதலாக, ஒரு கறுப்பர் அமெரிக்க அதிபராகப் பதவி ஏற்றுக் கொண்ட விழாவை வாழ்நாளில் நான் காண்பேன் என்று நினைத்துக்கூடப் பார்த்திராத எனக்கு, அப்படி ஒரு விழாவைப் பார்க்கும் வாய்ப்பு வந்தது என்னை அசத்தி விட்டது என்பது உண்மை.

October 26, 2016

THREE Ks

 துணுக்குத் தோரணம்
K -1: குருஷ்சேவ் வந்தபோது
அமெரிக்காவில் நியூஜெர்சியில் உள்ள 150 வருட பழைய கல்லூரியின் நூல் நிலையத்திற்கு இரண்டு வருஷத்திரற்கு முன்பு முதல் முறையாகப் போனேன்.  நூல்நிலையத்தில் புத்தகங்களை இங்கேயே படிக்கலாம்; ஆனால் வீட்டிற்கு எடுத்துப் போக முடியாது” என்றார்கள்.  

 அது பிரம்மாண்டமான புத்தகசாலை. முதல் நாள் ஒவ்வொரு மாடியாகப் போய், ஷெல்ஃப்களை எல்லாம் ஆசையுடன் தழுவியபடியே, என்னென்ன புத்தகங்கள் உள்ளன என்று உத்தேசமாகப் பார்க்க ஆரம்பித்தேன். சில புத்தகங்களை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்துவிட்டு திரும்ப வைத்துவிட்டேன். சில புத்தகங்கள் இருக்கும் ஷெல்ஃப் எண், call number போன்ற விவரங்களைக் குறித்துக் கொண்டேன்.
   சுமார் மூன்று மணி நேரம் பார்த்துவிட்டு (கால் ஓய்ந்துவிட்டதால்) வீட்டிற்குத் திரும்ப லிஃப்டை நோக்கி வந்தேன். அப்போது ஒரு ஷெல்ஃபில் ஒரு புத்தகம் என் கவனத்தை ஈர்த்தது. அதை எடுத்துப் புரட்டிப் பார்த்தேன். புரட்டிய பக்கத்தில் “குருஷ்சேவ் வந்தபோது” என்கிற மாதிரி தலைப்பில் குட்டிக் கட்டுரை இருந்தது. அதை விரைவாகப் படித்தேன்.
            குருஷ்சேவ் முதன்முதலாக அமெரிக்காவிற்கு விஜயம் செய்தபோது நடந்த நிகழ்ச்சி. அவர் முதலில் வந்தது சான்ஃபிரான்சிஸ்கோவிற்கு.  அங்கு ஒரு பத்திரிகையாளர் சந்திப்பிற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஹால் கொள்ளாத அளவுக்குப் பத்திரிகையாளர்கள் திரண்டு விட்டார்கள். பலருக்கு  உட்கார இடம் கிடைக்கவில்லை.  ஒரே சள சள சப்தம். குருஷ்சேவ் வருகைக்குக் காத்திருந்தனர். ஆனால் அதுவரை பேசாமல், வம்பளக்காமல் இருக்க முடியுமா?
      

October 15, 2016

சில சமர்ப்பணங்கள்

புத்தகங்கள் எழுதுவதைக் காட்டிலும் கடினமான வேலை, புத்தகத்திற்கு பெயர் வைப்பது! அடுத்து சமர்ப்பணம் எழுதுவது. அதுவும் நகைச்சுவைப் புத்தகமாக இருந்துவிட்டால் சமர்ப்பணமும் நகைச்சுவையாக இருக்க வேண்டும் என்ற எழுதப்படாத விதி காரணமாக அந்த வேலை கடினமானதாக ஆகிவிடும்.
சில சமர்ப்பணங்களை  வித்தியாசமான, நகைச்சுவையான, குயுக்தியானவற்றைப் பார்க்கலாம். புத்தகசாலைக்குச்   செல்லும்   போதெல்லாம் புத்தகங்களைப் புரட்டி சமர்ப்பணங்களை மட்டும் குறித்துக் கொள்வேன். இது பல வருடப் பழக்கம்.  சில சமயம் சூப்பர் கருத்துகள் கிடைக்கும்.!
*பிரபல நகைச்சுவை எழுத்தாளர் பி.ஜி. வோட்ஹவுஸ், ‘THE HEART OF A GOOF’ புத்தகத்திற்கு எழுதிய சமர்ப்பணம். (1926-ஆம் ஆண்டு வெளியான புத்தகம்).  
      “என் பெண் லியனோராவிற்கு: அவளுடைய தொடர்ந்த பரிவும், ஊக்கமூட்டிய சேவையும் இல்லாதிருந்தால் இந்தப் புத்தகத்தை எழுதி முடிக்க நான் எடுத்துக் கொண்ட காலம் பாதியாகக் குறைந்திருக்கும்.!” 
    குட்டிக் குறிப்புஇது வோட்ஹவுஸின் பழைய ஐடியாதான்.  1910-ஆம் ஆண்டு அவர் எழுதிய “A GENTLEMAN OF LEISURE”என்ற புத்தகத்திலும்
இதே சமர்ப்பணத்தை,  லியனோராவிற்கு பதில்வேறு ஒருவருடைய பெயரைப் போட்டுஒரு வார்த்தையும் மாறாமல் அப்படியே எழுதியிருக்கிறார்.

October 07, 2016

நேருஜிக்குப் பிடித்த கவிஞர்

 ராபர்ட் ஃப்ராஸ்ட்
அமெரிக்காவின் சிறந்த கவிஞர்களில் ஒருவர் ராபர்ட் ஃப்ராஸ்ட். அவரை இந்தியாவில் பிரபலமாக்கிய பெருமை ஜவஹர்லால் நேருவுக்கு உரியது.
         மே, 21 1964 அன்று நேருஜி காலமானார். பகல் இரண்டு மணிக்கு அவர் காலமான தகவல் வந்ததுடன் அலுவலகங்களை இரண்டு மணிக்கு மூடப்போவதாக அறிவிப்பும் வந்தது. அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக அவரது தீன்மூர்த்தி இல்லத்துக்குப் போனேன். கூட்டம் சொல்லி மாளாது. கதவுகளை மூடி யிருந்தார்கள். பொதுமக்கள் அஞ்சலி செலுத்த நுழைவாயில் அருகிலுள்ள கூடத்தில் உடல் வைக்கப்படும் என்று அறிவித்தார்கள்.
      என் வீடு மிக அருகில் இருந்ததால் வீட்டிற்குப் போய்விடலாம்; இரவு 1 மணி 2 மணிக்குத் திரும்பி வந்தால் கூட்டம் குறைந்திருக்கும், அப்போது அஞ்சலி செலுத்தலாம் என்று எண்ணி வீட்டுக்குப் போய்விட்டேன்.
     இரவு 2 மணிக்குச் சென்றோம்.. கூட்டம் அதிகம் இல்லை. பத்து நிமிஷத்தில் உள்ளே போய்விட்டோம். நேருவின் உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்திவிட்டு வந்தோம். அவருடைய அலுவலக அறையைப் பார்க்கவேண்டும் என்று ஆர்வமாக இருந்தது. யாரையும் வேறு எங்கும் போக விடவில்லை.
            நேரு இறந்த சில நாட்களுக்குள்ளாகவே ஒரு தகவல் பத்திரிகைகளில் வந்தது. அவர் தனது மேஜை மேலிருந்த டயரியில் ஒரு ஆங்கிலக் கவிதையின் நான்கு வரிகளை எழுதி வைத்திருந்ததைப் பத்திரிகைகள் வெளியிட்டன.

September 28, 2016

உண்மை, நம்புங்கள்!

Believe it or not   என் பதிவுகளைப் படிப்பவர்கள், அவை சுவையாக உள்ளன என்றோ, அறுவை என்றோ, சிரிப்பை உண்டாக்கியது என்றோ, கண்ணில் நீரை வரவழைத்தது என்றோ கருத்து தெரிவித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் யாரும் ‘ரீல் விடுகிறீர்கள்’ என்றோ, ‘சும்மா கதை விடுகிறீர்கள், நம்ப மாட்டோம’’ என்றோ கூறியதில்லை. இந்தப் பதிவில் மூன்று  குட்டித் தகவல்களை, என் வாழ்க்கை அனுபவங்களைத் தருகிறேன். அவை முழுக்க முழுக்க உண்மை என்று முதலிலேயே தெரிவித்துவிடுகிறேன். நம்ப முடியாத அளவு, ஆனால் உண்மைச் சம்பவங்கள்.
1.டான் கீ ஹோட்டே
ரே பிராட்பரி என்ற பிரபல எழுத்தாளரைப் பற்றி ஒரு பதிவு எழுதியிருந்தேன். அந்தப் பதிவு எழுதியபோது நான் அமெரிக்காவில் இருந்தேன். அதன் சுட்டி: ஆகா! புத்தகங்கள்! அதில் அவர் ஒரு புத்தகத்திற்கு எழுதிய அறிமுக உரையைத் தமிழ்ப்படுத்தித் தந்திருந்தேன். 
அந்த உரையில் DON QUIXOTE என்ற புத்தகத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டிருந்தார். அதைத் தமிழில் எப்படி எழுதுவது என்று தெரியவில்லை. உச்சரிப்பும் தெரிய வில்லை. ஸ்பானிஷ் மொழி வார்த்தை அது! எதற்கு வம்பு என்று ஆங்கிலத்திலேயே எழுதிவிட்டேன். அதை எழுதும்போது இரவு மணி ஏழு.. தினமும் இரவு 7-7.30 மணிக்கு டிவியில் ஒரு நிகழ்ச்சியை எல்லாரும் பார்ப்போம். (மற்ற சமயத்தில் டிவியே போட மாட்டோம்.)
 இரவு ஏழு மணி நிகழ்ச்சியின் பெயர்: JEOPARDY. மிகவும் பிரபலமான, மிகவும் பாப்புலரான வினாடி வினா நிகழ்ச்சி. கடந்த 25, 30 வருஷமாக வாரத்தில் ஐந்து நாள் என்று ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. போட்டியில் வெற்றி பெறுபவர்கள் ஒரே நாளில் நாற்பதாயிரம்,   ஐம்பதாயிரம் டாலர்,  என்று கூட ஜெயித்திருக்கிறார்கள்.

September 17, 2016

விளம்பர வாசகங்கள்

ஒரு பொருளைத் தயாரிப்பதை விடக் கடினமானது, அதைப் பிரமாதமாக விளம்பரப்படுத்துவது, விளம்பரத்தில் அந்தப் பொருளைப் பற்றி ஒரு குட்டி வாசகம் இருந்தால், அது பலரையும் கவரும்படியாகவும் வித்தியாசமானதாகவும் இருக்கவேண்டும்.
            சில வருடங்களுக்கு முன்பு பாப்புலராக இருந்த பல வாசகங்கள் இன்று மறைந்து போய்விட்டன.
            “தொண்டையில் கிச்..கிச்.”, “பேஷ்..பேஷ்..”, “இதை...இதை... இதைத் தா நினைச்சேன்” என்பவை எல்லாம் இப்போதும் உள்ளனவா என்று தெரியவில்லை. அவை இருந்த காலத்தில் பலரின் கவனத்தை அவை கவர்ந்தன என்பதில் சந்தேகமில்லை.
      நான் எழுதிய ஒரு விளம்பர JINGLE, 10-15 வருடங்கள் ரேடியோவிலும் டிவியிலும் சக்கைப் போடு போட்டது. காரணம் அந்த ட்யூன் அவ்வளவு சிறப்பாக அமைந்து விட்டதுதான்.  என் பாடலில் தனி சிறப்பு எதுவுமில்லை.
            இந்த விளம்பரத்தைப் பல மொழிகளில் தயாரித்துத் தர ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட பம்பாய் நிறுவனம், சென்னை வந்து படப்பிடிப்பை நடத்தியது.
ஒன்றரை வரிப் பாடலுடன் விளம்பரத்தை முடிக்கலாம் என்று தீர்மானித்திருந்தார்கள். ஈ. சி ஆரில் படப்பிடிப்பு செய்ய ஏற்பாடு  கொண்டிருந்தார்கள்.

September 08, 2016

பக்கிங்ஹாம் அரண்மனையிலிருந்து....

 நான் டில்லியிலிருந்த போது சுமார்  இருபது வஷங்களுக்கு மேல் தினமும் ஸ்டேட்ஸ்மென் தினசரியைத்தான் படித்து வந்தேன். அது கல்கத்தா பத்திரிகையாக இருந்தாலும், டில்லி பதிப்பில், டில்லி செய்திகள் நிறைய இடம் பெறும். அத்துடன் சுப்புடு அதில்தான் இசை விமர்சனங்களை எழுதி வந்தார். மேலும் ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும்  MONDAY NOTEBOOK என்ற பகுதியில் பல சுவையான துணுக்குகள் தொகுப்பாக வரும்.. அதில் வந்த ஒரு தகவலை முதலில் தருகிறேன்.
" டியூக் ஆஃப் எடின்பரோ ( பிரின்ஸ் ஃபிலிப்) பற்றிய குட்டிச் செய்தி.
ஒரு  சமயம் அவர் ஒரு சேம்பர் ஆஃப்  காமர்ஸின் கூட்டத்தில் பேச சம்மதித்திருந்தார். அது ஒரு பிரபல சேம்பர்.  நிகழ்ச்சியின் ஆரம்பத்தில் சேம்பரின் தலைவர் தன் வரவேற்புரையில் பிரின்ஸைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டபோது பிரின்ஸின் பல திறமைகளை ’ஆஹா’ ‘ ஓஹோ’வென்று விவரித்தார். 

September 01, 2016

’கோல்ட்’வின்னின் பொன்/பென் மொழிகள்


ஹாலிவுட் தயாரிப்பாளர் SAMUEL GOLDWYN (1882-1974) நிறைய ஜோக் அடிப்பார். சிரிப்புப் பொன்மொழிகளை உதிர்ப்பார். (இவற்றைத் தயார் பண்ணிக் கொடுக்கச் சிலரை வேலையில் வைத்திருந்தார் என்றும் கூறப்படுவதுண்டு.)அவர் பல வருஷங்களுக்கு முன் STELLA DALLAS என்று ஒரு படம் எடுத்தார். அதில் BARBARA STANWYCK என்பவர் கதாநாயகியாக நடித்தார். 

ஒரு முக்கியமான காட்சியில் கதாநாயகி கண்ணீர் விட்டு அழுதபடியே பேசி நடித்தார். அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த கோல்ட்வின்னுக்கும் கண்களில் நீர் கசிந்துவிட்டது. அந்த ஸீன் படப்பிடிப்பு முடிந்ததும் கதாநாயகியிடம் “நீங்கள் அழுதுகொண்டே நடித்தது மிகவும் நன்றாக இருந்தது. இதே காட்சியைத் திரும்பவும் எடுக்க விரும்புகிறேன். இப்போது அழக்கூடாது; ஆனால் பொங்கி வரும் அழுகையைக் கஷ்டப்பட்டு அடக்குவதுபோல் நடித்து வசனங்களைப் பேசுங்கள். பிரமாதமான காட்சியாக அமைந்து விடும்.” என்றார்.
கதாநாயகியும் அப்படியே நடித்தார். அதைப் பார்த்த கோல்ட்வின்னுக்கும் அழுகை பீறிட்டு வந்தது.


இந்தக் காட்சியைப் பற்றிப் பின்னால் நண்பர்களிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது தான் அழுததைச் சொல்லிவிட்டு “இவைதான் என் வாழ்க்கையின் மிக மிக சந்தோஷமான கணங்கள்” என்றாராம்.
இது எப்படி இருக்கு?
+++++++++
பிடித்த பொன்மொழி  
அவருக்குப் பிடித்த ஒரு பொன்மொழியும் அதைப் பற்றி அவர் எழுதிய சிறிய கட்டுரையையும் இங்கு தருகிறேன்.

உன்னைப் பொறுத்தவரை நீ உனக்கு
உண்மையாக இரு” - ஷேக்ஸ்பியர் .

நான் ஹார்வர்ட் பல்கலை கழகத்திலோ, ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக் கழகத்திலோ படிக்கவில்லை என்பது ஊரறிந்த ரகசியம்.
நான் ஒரு தொழிற்சாலை ஊழியராக இருந்தபோது, இரவுப் பள்ளியில் படித்து கற்றுக்கொண்ட சிறிதளவு கல்விதான் என் படிப்பின் அளவு, நான் ஷேக்ஸ்பியரைக் கற்றுணர்ந்த பெரிய மேதை அல்ல.  இருப்பினும்,மேலே குறிப்பிட்டுள்ள அவரது  பொன்மொழியை வெற்றிகரமான வாழ்க்கைக்கு முக்கியமான வழிகாட்டி என்று நான் கருதி வந்துள்ளேன். ‘வெற்றிகரமான’ என்று நான் கூறுவதை அந்த வார்த்தை தரும் அர்த்தத்தை நூறு சதவிகிதம் நம்புகிறேன்.
ஹாலிவுட்டில் நான் இருந்த வருடங்களில், நடிகர்கள் மற்றும் நடிகைகளுக்கும் நான் கூறிவந்த புத்திமதி ஒன்றே ஒன்றுதான். நடிகை, நடிகர்கள் அவர்களுடைய கால கட்டத்தில் பிரபலமாக இருந்தவர்களைப் போல தாங்களும் இருக்க விரும்புவது, வேறொருவருடைய டைரக் ஷன் பாணியைப் பின்பற்ற டைரக்டர்கள் முயற்சி செய்வது, மிகவும் வெற்றிகரமாக இருக்கும் கதை வசனகர்த்தாக்களைப் போல் எழுத திரையுலக எழுத்தாளர்கள் பிரயத்தனம் செய்வது ஆகிய யாவற்றையும் ஒதுக்கச் சொல்வேன். அவர்களிடம் நான் கூறுவதுண்டு: “நீங்கள் நீங்களாகவே இருங்கள்”

August 22, 2016

இரு நகரங்களில்...

மூன்று நட்சத்திரங்கள்

1988-ல் நடந்த உண்மைச் சம்பவம். இதை முதலிலேயே சொல்ல வேண்டியதன் அவசியம், இது உண்மையான சம்பவமாக இருக்க முடியுமா என்ற கேள்வி இந்தப் பதிவைப் படித்து முடித்ததும் உங்கள் மனதில் தோன்றக்கூடும். இது 100 சதவீதம் உண்மைச் சம்பவம்.

 சென்னையிலிருந்து டில்லிக்குத் திரும்பிப்  போ தயார் செய்து கொண்டிருந்தோம். எனக்கு டில்லி அலுவலகத்திற்கு மாற்றலாகிவிட்டது. வீட்டில் இருந்த,தேவையற்ற பல பொருள்களை இலவசமாகக் கொடுத்துவிடுவது  அல்லது விற்று விடுவது என்று தீர்மானித்தோம். வீட்டில்நாலைந்து ஈயப்பாத்திரங்கள் இருந்தன. (இன்றைய தேதியில் ஈயப்பாத்திரங்கள் போயே போய் விட்டன என்று நினைக்கிறேன். ஈயப்பாத்திரத்தில் ரசம்  வைத்தால் அதன் ருசியே அலாதி. ஹும்..விடுங்கள்.)  ஈயம் விலை அதிகம். இலவசமாகக் கொடுக்க மனம் வரவில்லை; விலை கொடுத்து வாங்குவாரும் இல்லை.           

திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி சுவாமி கோயிலைச் சுற்றியுள்ள ஒன்றிரண்டு கடைகளில் வாங்கிக்கொள்வார்கள் என்று யாரோ சொன்னார்கள். என் மனைவியும் நானும் திருவல்லிக்கேணி போனோம். முதலில் தென்பட்ட கடைக்குப் போனோம். ஒரு கிழவர் தாடி, மீசையுடன் களையான முகத்துடன் இருந்தார்.


August 13, 2016

ராணி-ராஜா-மந்திரி-ஜோக்கர்


ராணி
1.    எழுத்துக்கு மரியாதை
ராணி விக்டோரியா இங்கிலாந்து ராணியாக இருந்த காலகட்டத்தில்தான் எழுத்தாளர் சார்லஸ் டிக்கன்ஸ் இருந்தார்.  விக்டோரியா ராணி அவரைப் பார்த்துப் பேச விரும்பினார். அவருக்கு அழைப்பு அனுப்பினார். பக்கிங்ஹாம் அரண்மனைக்கு அவர் சென்றார். இங்கிலாந்து நாட்டு வழக்கப்படி, அவர் ராணியின் முன் உட்காரக்கூடாது. அதனால், டிக்கன்ஸின் மீது மதிப்பும் மரியாதையும் வைத்திருந்த விக்டோரியா ராணியும் உட்காராமல் நின்றுகொண்டே பேசினாராம். எவ்வளவு நேரம்? ஒன்றரை மணி நேரம்!

 2.   எலிசபெத் ராணியின் வாழ்த்து
இங்கிலாந்தில் வாழும் குடிமகன்கள், 100-வது பிறந்த நாளை எட்டிவிட்டால்,வர்களுக்கு ராணி பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்களை அனுப்புகிறார். சமீபத்திய புள்ளி விவரம்: இங்கிலாந்தில் 100 வயதானவர்கள் 7500 பேர் இருக்கிறார்கள். 100 வயதைக் கடந்தவர்களுக்கு அவர்களது ஒவ்வொரு பிறந்த நாளுக்கும் ராணி வாழ்த்து அனுப்புகிறார்.
            அறுபதாவது திருமண நாளைக் கொண்டாடும் தம்பதிக்கும் ராணி வாழ்த்து அனுப்புகிறார்- ஆண்டுதோறும் கிட்டத்தட்ட 9000 தம்பதிகளுக்கு.!
ராஜா
3.    ஓரங்கட்டுங்க சார்
பிரிட்டிஷ் அரசியின் கணவர் பிரின்ஸ் பிலிப், (ட்யூக் ஆஃப் எடின்பரோ). எலிசபெத் ராணிக்கும் இவருக்கும் 1947-ம் ஆண்டு நவம்பர் 19-ம் தேதி திருமணம் விமரிசையாக நடந்தது.
         
அதற்கு முன் தினம், அதாவது 18-ம் தேதி, பிரின்ஸ் பிலிப், லண்டனில் தானே காரை ஓட்டிக்கொண்டு போனார். வேகக் கட்டுப்பாடு அறிவிப்புகளைக் கவனிக்காமல் அதிவேகத்தில் சென்றார். காரில் வேறு யாரும் இல்லை. போக்குவரத்தைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த ஒரு போலீஸ்காரர் விசில் ஊதி, கையைக் காட்டிக்  காரை நிறுத்தி ஓரம் கட்டச் சொன்னார். பிரின்ஸ் பிலிப்பை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை.
            “அவசரமாக நான் காண்டர்பரி ஆர்ச் பிஷப்பைச் சந்திக்கப் போய்க் கொண்டிருக்கிறேன்.” என்று கூறிவிட்டு, தான் யார் என்பதைச் சொல்லி, அபராதம் எதுவும் இல்லாமல் தப்பிச் சென்றார்.
            மறுநாள் திருமண நிகழ்ச்சி ஒத்திகைக்காக அவசரம் அவசரமாகப் போனாராம். மறுநாள் ராணியைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டு ‘ராஜா’வாக ஆனார்.
---------------------------------------------
ஒரு ஜம்பத் தகவல்

சமீபத்தில் என் பெயருக்கு  ஃபிலிப் பிரின்ஸின் பிரைவேட் செக்ரட்டரியிட மிருந்து  BUCKINGHAM PALACE  லெட்டர் ஹெட்டில் ஒரு கடிதம் வந்தது. இது பற்றி பின்னால் ஒரு பதிவு போடுகிறேன். :)
அதுவரைக் காலரைத் தூக்கிவிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறேன்!!
---------------------------------
மந்திரி
4.    மந்திரி தாட்சர்
வின்ஸ்டன் சர்ச்சிலுக்குப் பிறகு, மிகவும் திறமை மிக்க பிரதமராகத் திகழ்ந்தவர் மார்க்கரெட் தாட்சர் எனலாம். 
அவர் 1990- ல் பதவியை ராஜினாமா செய்தார். அதன் பிறகு சார்லஸ் மூர் என்ற எழுத்தாளர் தாட்சரின் வரலாற்றை எழுத நினைத்தார். தாட்சரிடம் தன் விருப்பத்தைக் கூறிவிட்டு, புத்தகத்திற்கு என்ன தலைப்பு வைக்கலாம் என்று கேட்டார். வரிசையாக மூன்று பொதுத்தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்றவர் தாட்சர். ஒரு வினாடி கூட யோசிக்காமல் தாட்சர் சொன்னது: UNDEFEATED (தோல்வியுறாதவர்).
            பின்னால் புத்தகம் வெளியாயிற்று,  ஒரு சவசவ தலைப்புடன்: THE DOWNING STREET YEARS.

ஜோக்கர்
5 . மிஸ்டர் பீன்
சமீப வருடங்களில், மிஸ்டர் பீன் (Mr. Bean) என்ற தலைப்பில் காமெடி நிகழ்ச்சி மூலம் பிரபலமானவர் ரோவன் அட்கின்ஸன். 2012-ம் ஆண்டு லண்டன் ஒலிம்பிக் போட்டிகள் துவக்க விழாவில் இவரது குட்டி நிகழ்ச்சியும் கூட இடம்பெற்றது.
            
ரோவன் 1997-ஆம் ஆண்டு மிக மிக விலை உயர்ந்த காரான மெக்லாரன் – F1 காரை சுமார் 6 லட்சம் பவுண்டுக்கு வாங்கினார். இந்தக் கார் வருஷத்திற்கே ஐம்பதே ஐம்பதுதான் தயாரிக்கப்
டுகிறதாம். 250 மைல் வேகத்தில் பறக்கக் கூடியது. 

ரோவன் 1999-இல் இந்தக் காரை வெகுவேகமாக ஓட்டிச் சென்று, இன்னொரு காரோடு மோதி விபத்துக்குள்ளானார். கார் பலத்த சேதமடைந்தது; ரோவனுக்கு அதிகமாக அடிபடவில்லை. இதை ரிப்பேர் செய்ய ஒரு லட்சம் பவுண்ட் செலவாயிற்றாம்.
திரும்பவும் 2011-இல் விபத்து ஏற்பட்டது. சமீபத்தில் அந்தக் காரை விற்றுவிட்டார். எவ்வளவுக்கு? பன்னிரண்டு லட்சம் பவுண்டுக்கு! சுளையாக ஆறு லட்சம் பவுண்டுக்கு மேல் லாபம் !
           
 சில Mr. Bean ஜோக்குகள்

1*நிருபர்: உங்கள் பிறந்த தேதி என்ன?
மிஸ்டர் பீன் : அக்டோபர் 13.
நிருபர்: வருடம்?
பீன்: ஒவ்வொரு வருஷமும் அதேதான்.
    *  கேள்வி: கிட்டத்தட்ட 100 லெட்டர்கள் உள்ள ஒரு வார்த்தையைச் சொல்ல முடியுமா?
பீன்: POSTBOX
* வெளிநாட்டுப்பயணம் போய்விட்டுத் திரும்பிய மிஸ்டர் பீன், தன் மனைவியிடம் கேட்டார். “என்னைப் பார்த்தால் வெளிநாட்டு ஆசாமி மாதிரி இருக்கிறதா?”
       மனைவி: இல்லையே.... ஏன் கேட்கிறீர்கள்?
   பீன்: இல்லை.... டில்லியில் ஒரு பெண் என்னிடம் “நீங்கள் வெளிநாட்டுக்காரரா?” என்று கேட்டாள்.


*   ஆசிரியர்: மிஸ்டர் பீன்,  காந்தி ஜெயந்தி – சிறு குறிப்பு எழுது.
மாணவன் பீன்: காந்தி மிகப்பெரிய மனிதர். ஜெயந்தி யார் என்று எனக்குத் தெரியாது.
5.    பீன்: அந்தப்பெண்ணுக்குக் காது கேட்காது என்று நினைக்கிறேன்.
நண்பன்: எப்படித் தெரியும்?
பீன்: அவளிடம் போய் “ஐ லவ் யூ” என்று சொன்னேன். அவள் அதற்கு “என் செருப்பு புதுசு” என்றாள்.

 ஆசிரியர்: ஏசுநாதர், ராமர், கிருஷ்ணர், காந்தி, புத்தர் – இவர்களுக்குள் பொதுவானது என்ன?
  பீன்: எல்லாரும் அரசு விடுமுறை தினத்தில் பிறந்தவர்கள்!

முக்கிய குறிப்பு: இந்தப் பதிவைத் தட்டச்சு செய்து உதவியது: சகோதரி திருமதி எஸ். ஷோபனா.  அவருக்கு என் நன்றி!

August 02, 2016

கை கொடுத்த மினி பாபு

டில்லியில் பணிபுரிந்த காலத்தில் எனக்கு அரசு குடியிருப்பு மின்டோ ரோடில் கிடைத்தது. மின்டோ ரோடு, கன்னாட் பிளேஸ் பகுதியை மிகவும் ஒட்டியிருந்த இடம்.
என் அலுவலகம் பாராளுமன்றத்தை ஒட்டியிருந்த Parliament Street-ல் இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் மெதுவாக சைக்கிளிலிருந்து ஸ்கூட்டருக்கு மாறியிருந்தேன்,
நான் பணிபுரிந்த செக் ஷனில் மட்டும்  50 பேர் இருந்தனர். அதில் ஜகதீஷ் பிரசாத் என்ற ஒரு டைப்பிஸ்ட் இருந்தார். வயதில் குறைந்தவர் மட்டுமல்ல; உயரத்திலும் குறைந்தவர். மகா மகா குறைந்தவர் என்று சொல்லலாம். அலுவலகத்தில் அவருக்கு மினி பாபு என்று பெயரிட்டுவிட்டோம்.
நான் மின்டோ ரோடுக்குக் குடிபெயர்ந்த சில நாட்களுக்குப் பிறகு, மினி பாபு என்னிடம் வந்து  “நீங்கள் சாயங்காலம் வீட்டுக்குப் போகும்போது நானும் உங்கள் ஸ்கூட்டரில் வரலாமா?” என்று கேட்டார். 

“வாங்களேன். உங்கள் வீடு எங்கே இருக்கிறது?”
“உங்கள் வீட்டிலிருந்து சிறிது தூரம் போக வேண்டும். அஜ்மீரி கேட் பகுதியில் உள்ளது.” என்றார்.
 “ தாரளமாக வாங்களேன்” என்றேன்
தினமும் மாலை அவரை  ஏற்றிக்கொண்டு போனேன். கிட்டத்தட்ட பத்து வருஷங்கள்!
சில நாள் அவர் தாமதமாக வந்தாலும் காத்திருந்து அழைத்துப்போவேன். ஆபீசிலிருந்து வீட்டுக்குப் போகாமல் வேறு எங்காவது போகவேண்டியிருந்தால், மினி பாபுவுக்காக  கூடியவரை அதைத் தவிர்த்து விடுவேன்.

July 23, 2016

ஐஸக் நியூட்டன்


தெரிந்த பெயர்; தெரியாத விவரங்கள்
ஐஸக் நியூட்டன் (1643-1727)


ஐஸக் நியூட்டனின் பெயரைத் தெரியாதவர் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள். துரதிர்ஷ்டம், அவரைப்பற்றி பலருக்கு   வேறு எதுவும் தெரியாது. சிலருக்கு ‘பூமியின் ஈர்ப்பு சக்தியைக் கண்டுபிடித்தவர்’ என்று மட்டும் தெரியும்.
மனித சமுதாயத்திற்கு அவர் அளித்துள்ள சேவையை மிஞ்ச இதுவரை எந்த விஞ்ஞானியும் தோன்றவில்லை.
ஏதோ ஆப்பிள் மரத்தடியில் சோம்பேறியாக உட்கார்ந்திருந்தபோது ஆப்பிள் விழுந்ததைப் பார்த்து பூமியின் ஈர்ப்பு சக்தியைக் கண்டுபிடித்தார் என்று மட்டும் சொல்வது அவருடைய பெயருக்கு நாம் இழுக்கு செய்வதற்கு சமம்.
Image result for apple fruitவான சாஸ்திரம், Integral Calculus, நியூட்டனின் விதிகள், கணிதம், (Optics), (Physics) ஆகிய பல துறைகளுக்கு அஸ்திவாரம் அமைத்துத் தந்தவர். இன்றைய விஞ்ஞானத்திற்கும் அடித்தளம் அவர் கண்டுபிடித்தவை ஆகும். 
எளிமையும் அடக்கமும் உடைய இந்த உலக மகா விஞ்ஞானி ஒரு சமயம் கூறிய வாசகம்,   24 காரட் தங்கத்தால் பொன் எழுத்துகளாகப் பொறிக்கத் தக்கவை.

July 14, 2016

சி.வி. ராமனின் எளிமை



எம். வி. காமத் ஒரு பத்திரிகை நிருபர். சில ஆண்டுகள் இல்லஸ்ட்ரேடட் வீக்லியின் ஆசிரியராக இருந்தார். அமெரிக்காவில் டைம்ஸ் ஆப் இந்தியாவின் நிருபராக இருந்தார். பின்னால் பிரசார் பாரதியின் தலைவராகவும் இருந்தவர். அவர் சமீபத்தில் தனது 93வது வயதில் காலமானார். 

 A journalist at at Large  என்ற அவர் எழுதிய  புத்தகத்தில் பல தகவலகளைத் தந்திருக்கிறார்.. நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி ஸி.வி. ராமன் பற்றி எழுதியுள்ள குட்டிக் கட்டுரையைச் சுருக்கித் தருகிறேன்.

நோபல் பரிசு பெற்ற டாக்டர் சி.வி. ராமனிடமிருந்து கற்ற பாடங்கள்

ஒரு கோடை கால மாலை நேரம். சூடு குறையவில்லை. டில்லி கான்ஸ்டிட்யூஷன் ஹவுஸின் வரவேற்பு ஹாலில், அங்கிருந்த பல பத்திரிகைகளைப் புரட்டிக் கொண்டிருந்தேன். என்னைத் தவிர அங்கு வேறு யாரும் இல்லை.
     புது டில்லிக்கு நான் புதிது. யாரையும் எனக்குத் தெரியாது. கையில் அதிகப் பணமும் இல்லாததால் எங்கும் பார்ட்டி, கீர்ட்டி என்று போக வசதி இல்லை. ஆகவே லௌஞ்சில் தனியாகப் பொழுதைப் போக்கிக் கொண்டிருந்தேன்.
     அந்த சமயம் யாரோ ஒருவர் என் சோபாவுக்கு எதிரில் இருந்த சோபாவின் அருகில் வந்து கொண்டிருந்தார். அவர் தலைப்பாகையைப் பார்த்ததும் எனக்கு அவர் டாக்டர் சி.வி. ராமன் என்பது தெரிந்தது. பௌதிகத்தில் நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானி என் எதிரில்! அவருடன் பேசலாமா கூடாதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால் இப்படி ஒரு வாய்ப்பு கிடைப்பது அபூர்வம். அதை நழுவ விடக்கூடாது. ஆகவே அவரிடம் என்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டேன். 

July 05, 2016

தப்பு வந்தால் தப்பமுடியாது

கடவுள் கை கொடுத்த கணங்கள்’
இது “கடவுள் கை கொடுத்த கணங்கள்’ வரிசையில் வரும் பதிவு என்றாலும், இதற்குப் பொருத்தமான தலைப்பு “கடவுள் மீட்ட  நான் ஒரு விளம்பரக் கம்பெனியில் பத்து வருஷம் பணியாற்றினேன். அந்தப் பத்து வருடங்கள் என் வாழ்க்கையின் மிகச் சந்தோஷமான தினங்கள். காரணம், எத்தனையோ வருடங்களாகக் கனவு கண்டு, கடைசியில் ஐம்பதாவது வயதில் எனக்கு இந்தியாவின் மிகப் பெரிய விளம்பரக் கம்பெனியில் யாருடைய, எந்த விதமான சிபாரிசும் இன்றி வேலை கிடைத்தது.
   
 விளம்பரங்களில் சிறு தவறும் வரக்கூடாது. அச்சுப்பிழை இருக்கக்கூடாது. மொழிபெயர்ப்பு ஏதாவது செய்யப்பட்டி ருந்தால் தீர்க்கமாக, சிறப்பானதாக அந்த வாசகங்கள் இருக்க வேண்டும். தப்பு ஏற்பட்டால் வேலையே போய்விடக் கூடும். 
             ஒரு சமயம் இப்படி ஒரு இக்கட்டு ஏற்பட்ட போது எனக்குக் கடவுள் கை கொடுத்த கணங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறேன்.

முதல் எழுத்தைக் காணோம்:
ஒரு பிரபல கம்பெனியின் புதிய தயாரிப்புக்கு விளம்பரங்கள் தயாரிக்கும்  வேலை எங்கள் கம்பெனிக்குக் கிடைத்தது. நான்கு தென்னிந்திய மொழிகளிலும், ஹிந்தி மற்றும் ஆங்கிலத்திலும் தயாரிக்கும் பணி. லட்சக்கணக்கில் வருவாய் கிடைக்கும் என்பதால் எல்லாருமே தீவிரமாகச் செயல்பட்டோம்.
            மாதிரி விளம்பரங்கள், டிவி, ரேடியோ விளம்பரங்கள், போஸ்டர்கள் என்று பல்வேறு விஷயங்களைத் தயார் செய்து, அந்தக் கம்பெனியின் உயர் அதிகாரிகளிடம் காட்டி, அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்தவற்றை ‘பக்கா’ விளம்பரங்களாக உருவாக்கு வதில் ஈடுபட்டோம். டிவி விளம்பரம் தயாரிக்க பம்பாய் போக வேண்டியதாக இருந்தது. அந்த கால கட்டத்தில் சென்னையில் பல வசதிகள் இல்லை. கம்ப்யூட்டர்கள் மெதுவாக தலையைக் காட்டிக் கொண்டிருந்த கால கட்டம். உதாரணமாக டிவி விளம்பரங்களில் படங்களின் மீது எழுத்துகள் வரவேண்டுமானால் (இதை SUPER என்பார்கள்.) பம்பாய்தான் போகவேண்டும். இல்லாவிட்டால் லண்டன்தான்!
   விளம்பரங்களில் SUPER ஆக வரவேண்டிய வாசகங்களைத் தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம் மற்றும் மலையாளத்தில் தயார் பண்ணும் பணி என்னுடையது. அந்தந்த மொழிபெயர்ப்பாளர்க ளிடம் ஆங்கிலத்தில் வாசகத்தைக் கொடுத்து, மொழிபெயர்த்து வாங்கிக் கொள்ளவேண்டும். அவற்றைப் படிக்கச் சொல்லி, சரியாக வந்திருக்கிறதா என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.
            டிவி விளம்பரத்தில்,  விளம்பரம் செய்யப்படும் பொருளின் பெயரையும் அதைப் பற்றி சின்ன SLOGAN-ஐயும் அந்தந்த மொழியில், ஒரே வித LAYOUT-ல், லெட்டரிங் செய்யும் ஆர்ட்டிஸ்ட்டுகள் எழுதிக் கொடுப்பார்கள். அவர்களுக்கு மொழி தெரியாது என்பதால், மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் சற்று பெரிய எழுத்தில், நிறுத்தி நிதானமாகக் கையால் எழுதிக் கொடுப்பார்கள்.  அதைப்பார்த்து  லெட்டரிங் செய்து, புகைப்படம் எடுத்து, டிவி விளம்பரத்தில் சூப்பராகப் போடுவதற்கு உகந்த அளவில் போட்டோ பிரிண்ட் போட்டுக் கொடுக்க வேண்டும். அதைப் பம்பாயில் விளம்பரப் படத்தைத் தயாரித்துத் தரும் நிறுவனம் உபயோகித்துக் கொள்ளும்.
            இதன்படி நான்கு மொழிகளிலும் வாசகங்களை எழுதி, பிரிண்ட் போட்டுக் கொடுத்தேன். பம்பாய் சென்று படப்பிடிப்பை மேற்பார்வை பார்த்து, தயாரித்து எடுத்துக் கொண்டு வரும் கிரியேட்டிவ் டைரக்டரிடம், ஆர்ட்டிஸ்ட் எழுதியதைக் கொடுத்துவிட்டேன். அந்தந்த மொழிக்காரர்கள் “OK” என்று கையெழுத்துப் போட்டு அவைகளைத் தந்தேன்.
    கிரியேட்டிவ் டைரக்டரும் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொண்டு பம்பாய் சென்றுவிட்டார்.
 மறுநாள் பிற்பகல், ஒரு மொழிபெயர்ப்பு வேலைக்காக தெலுங்கு மொழிபெயர்ப்பாளரை வரச் சொல்லியிருந்தேன். வந்தவர் என் மேஜை மீதிருந்த லெட்டரிங் செய்யப்பட்ட பேப்பரை சும்மா புரட்டிப் பார்த்தார். கன்னடத்தில் செய்யப்பட்ட லெட்டரிங்கை ஒரு தரம், இரண்டு தரம் பார்த்துவிட்டு “சார், இது என்ன, எப்படி இது ’ஓகே’ பண்ணியிருக்கிறது? இதில் தப்பு இருக்கிறது. ஒரு எழுத்து விடுபட்டுப் போயிருக்கிறது, அதுவும் முதல் எழுத்து.” என்றார்.
            எனக்குப் பெரிய அதிர்ச்சி. “அப்படியா? நிச்சயமாகவா?” என்று கேட்டேன். “இதோ பாருங்கள் ஐந்து எழுத்து மலையாளத்தில் இருக்கிறது. தெலுங்கில் இருக்கிறது, தமிழில் இருக்கிறது. கன்னடத்தில் நாலு எழுத்துக்களே ஆர்ட்டிஸ்ட் எழுதியிருக்கிறார். இதைப் புகைப்படம் எடுத்துக் கொடுத்துவிட்டீர்களா?  டிவி விளம்பரத்தில் இதை உபயோ கித்தால், மகா பெரிய தவறு ஆகிவிடுமே” என்று அவர் சொல்லச்சொல்ல என் தலை கிறுகிறுத்தது.
      “அப்படியா? ...கிரியேட்டிவ் டைரக்டரிடம் சொல்லி அதை உபயோகிக்காமல் இருக்கச் சொல்லவேண்டும்” என்று அடுத்த நடவடிக்கைக்கு ஆயத்தமானேன்.
  அங்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்திருந்தது. பம்பாய்க்குப் போன கிரியேட்டிவ் டைரக்டர் எங்கிருக்கிறார் என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. எந்த ஸ்டூடியோவில் ‘வீடியோ’வைத் தயார் செய்துகொண்டிருக்கிறார் என்பதும், எந்த ஹோட்டலில் தங்கியிருக்கிறார் என்பதும் யாருக்கும் தெரியவில்லை. (நினைவு கொள்க: செல்போன் என்ற வார்த்தை உலகிற்குத் தெரியாத காலம் அது!)
            வயிற்றில் புளி கரைத்தது; தலையில் ‘குழம்பு’ கொதித்தது. தப்பு சூப்பரைப் போட்டு வீடியோ தயாரித்துக் கொண்டு வந்துவிட்டால், வீடியோவைப் போட்டுக் காட்டாமல் இருக்க முடியாது. போட்டால் எங்களுக்கு விளம்பர பிசினஸைக் கொடுக்க மாட்டார்கள். “இன்னும் ரெடி ஆகவில்லை” என்று பொய் சொன்னால் இன்னும் ஆபத்து.
            கன்னட மொழிபெயர்ப்பாளர் கம்பெனி ஊழியர் அல்ல. அவர் செய்த தப்பு என்று நான் நழுவ முடியாது. என்ன செய்வது என்று புரியவில்லை. ஆறு மணி ஆகிவிட்டது. ஆனாலும் வீட்டுக்குக் கிளம்ப மனம் வரவில்லை.
    ஒரு உரக் கம்பெனியின் சின்னப் பிரசுரத்தைத் தமிழ்ப்படுத்த வேண்டிய வேலை இருந்தது. அதைச் செய்ய ஆரம்பித்தேன். மணி ஏழு ஆகியிருக்கும். அப்போது போன் வந்தது, ஸ்டூடியோ மேனேஜருக்கு. அவர் வீட்டுக்குப் போய்விட்டதால் நான் எடுத்தேன். ஆஹா...பம்பாயிலிருந்து கிரியேட்டிவ் டைரக்டர்தான்! எனக்குத் தலைகால் பிடிபடவில்லை.
            “என்ன வேண்டும்... நான் மட்டும்தான் இருக்கிறேன். முதலில் ஒரு முக்கிய விஷயத்தைச் சொல்லிவிடுகிறேன். விளம்பர வ்டீயோவில் சூப்பர் எல்லாம் போட்டுவிட்டீர்களா? என்று சொல்லுங்கள்” என்று பரபரப்பாகக் கேட்டேன்.
  “இல்லை. வீடியோ பற்றிப் பேசுவதற்குதான் போன் செய்தேன். விடியோ நாளை பகல்தான் ரெடி ஆகும்”
     “அப்படியா? அதில் கன்னடத்தில் லெட்டரிங் பண்ணின ‘சூப்பரில்’ தப்பு உள்ளது. அதை உடனே KILL பண்ணிவிட வேண்டும். ஒரு எழுத்து விட்டுப் போய்விட்டது.” என்றேன்.
            “அடப் பாவமே? வேறு லெட்டரிங் செய்து அனுப்பமுடியுமா? நாளைக் காலைக்குள் வந்து சேரும்படி கூரியரில் அனுப்ப வேண்டும். அங்கு இப்போது ஆர்ட்டிஸ்ட் இருக்கிறார்களா?”
            “இல்லை. நான் விடுபட்ட எழுத்தை எழுதி, புதிதாகப் பிரிண்ட் எடுத்து வைத்திருக்கிறேன். உங்களைக் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருந்தேன். நல்ல வேளை, நீங்களே போன் செய்தீர்கள். நான் இப்பவே கூரியரில் அனுப்பி விடுகிறேன். முதலில் உங்களிடம் இருக்கும் கன்னட சூப்பரின் மேல் ஒரு பெரிய ‘எக்ஸ்’ குறியைப் போட்டுவிடுங்கள்.”
    “சரி..சரி.. நான் எதற்கு போன் செய்தேன் என்றால், இங்கு வேலை நாளை மத்தியானம்தான் பூர்த்தியாகும். வீடியோ படத்தை நாளைக்கு மூணு மணிக்குப் சென்னையில் ஒரு ப்ரொஜக்‌ஷன் தியேட்டரில் போட்டுக்காட்ட ஏற்பாடு பண்ணியிருந்தோம். அதை மாலை ஏழு மணிக்கு மாற்றும்படி சொல்லவேண்டும். காலை விமானத்தை என்னால் பிடிக்கமுடியாது. வேலை முடிந்த  பிறகு, பகல் ஃப்ளைட்டில் வருவேன்.”
   “அப்பபடியே சொல்லிவிடுகிறேன். இதோ, கூரியர் கம்பெனி ஆள் வந்துவிட்டார். உங்கள் அட்ரஸ் சொல்லுங்கள்” என்றேன். சொன்னார். புதிதாக எழுதப்பட்ட சூப்பரை அவருக்கு அனுப்பினேன் அப்புறம்தான் உயிர்  வந்தது.
            மறுநாள் பகல் வீடியோவுடன் பம்பாயிலிருந்து வந்து, மாற்றி அமைக்கப்பட்ட நேரத்தின்படி வீடியோ தியேட்டருக்குச் சென்று படத்தைப் போட்டுக் காண்பித்தார் கிரியேட்டிவிவ் டைரக்டர்..
  தியேட்டரிலிருந்து எனக்குப் போன் பண்ணினார். “படம் ஓகே ஆகிவிட்டது.” “தப்பில்லாத சூப்பரைப் வீடியோவில் போட்டீர்களா?” என்று கேட்டேன்.
    “நீங்கள் அனுப்பிய சூப்பர் வந்தது. ஆனால் எந்த மொழியிலும் சூப்பர் போட நேரமில்லை !” என்றார்.
    “அப்பாடி” என்று நான் பெருமூச்சு விட்டேன். மூச்சு விட்ட வேகத்தில் மேஜை மேலிருந்த கண்ணாடி பேப்பர் வெயிட் லேசாகப் பறந்தது என்பது உண்மை !
            கடவுள் கை கொடுத்தது மட்டுமல்ல; கைவிடவும் இல்லை !

முக்கிய குறிப்பு: இந்தப் பதிவைத் தட்டச்சு செய்து உதவியது: சகோதரி திருமதி எஸ். ஷோபனா.  அவருக்கு என் நன்றி!