December 07, 2017

அக்கா, எப்படி இருக்கு அபார்ட்மென்ட் - பாகம் -3

மறுநாள் காலை எழுந்ததும், கமலா சின்ன வேலைக் கொடுத்தாள். 
‘பழைய வீட்டுத் தோட்டத்தில் நாலு பிளாஸ்டிக் பக்கெட்டுகளை விட்டுவிட்டு வந்துவிட்டோம்.. போய் எடுத்துக் கொண்டு வந்து விடுங்கள். கல்லு மாதிரி இருக்கிற பக்கெட்.. என் பட்டுப் புடவையைப் போட்டு வாங்கின பக்கெட்” என்றாள்.
     “கமலா.. நீ பட்டுப்புடவை போட்டு வாங்கின பக்கெட்டாக இருந்தாலும் சரி, இல்லை, வைரத் தோட்டைப் போட்டு வாங்கின பக்கெட்டாக இருந்தாலும் சரி, அது மொத்தத்தில் பிளாஸ்டிக் பக்கெட்தான்” என்றேன்.
     ”நீங்க சொல்றது நூற்றுக்கு நூறு உண்மை” என்று சொல்லியபடியே காலில் செருப்பை மாட்டிக் கொண்டாள். 
“என்ன கமலா… செருப்பு போட்டுண்டு கிளம்புறே… மார்னிங் வாக்கிங்கா? என்று கேட்டேன்.
     “வாக்கிங்தான். பழைய வீட்டு வரைக்கும் போய் பக்கெட்டை எடுத்துக் கொண்டு வரேன்.. உங்ககிட்ட சொல்லி, எதுக்கு ஆயிரம் பேச்சு வாங்கணும்” என்றாள். கமலா ‘பாவ்லா’ செய்பவள் அல்ல. போனாலும் போய்விடுவாள் என்று எனக்குத் தெரியும். எனக்கு பாடம் புகட்ட வேண்டும் என்றும் செய்வாள். உம்… நான் ஒரு வடிகட்டி. கமலா இதுவரை சொல்லிக் கொடுத்த ‘பாடங்களை’ நான் கற்றுத் தேர்ந்திருந்தால், இத்தனை வருஷத்தில் 30, 40 டிகிரி வாங்கியிருப்பேன்..!)
     ”கமலா.. நான் ஸ்கூட்டரில் போய் எடுத்து வந்து விடுகிறேன்… காந்திஜி நடை பயணம் போகிற மாதிரி கிளம்பிட்டே!..” என்று சொல்லியபடி ஆணியில் மாட்டியிருந்த ஸ்கூட்டர் சாவியை எடுத்துக் கொண்டு, மளமளவென்று படிக்கெட்டில் இறங்கினேன்
     முன்தினம்  ‘ஸ்கூட்டர்’ வைத்த ஈசானிய மூலையைத் தேடிப் போனேன். அங்கு போவதற்கு சில அடிகளுக்கு முன்னமேயே பெரிய ஷாக் ஏற்பட்டது. 

November 28, 2017

அக்கா, எப்படி இருக்கு அபார்ட்மெ ன் ட் - பாகம்-2


    நம்பியார் “அடுத்து ஒரு சின்ன விஷயம்.. உங்கள் வீட்டு பால்கனியில் துணியை உலரப் போடும்போது நீளமான  துணியைப் போடாதீங்க..”
     “என்ன அப்படி ஏதாவது வாஸ்து சாஸ்திரம் இருக்கிறதா?.. .புரியலையே…”
     “ஒண்ணுமில்லை, சார். நீளமானத் துணியைப் போட்டால், அதன் நிழல் எங்கள் பால்கனியில் விழுகிறது. எங்கள் துணி உலராது… இதுக்கு முன்னே இருந்த முத்துராமனுக்கும் எனக்கும் கிட்டத்தட்ட கைகலப்பே  ஏற்படற மாதிரி ஆகிவிட்டது… ஆனால் அந்த ஆளு மகா மோசம்… வேண்டுமென்றே ஜமக்காளம்,, பெட்ஷீட்  என்று, ஈரம் சொட்ட சொட்ட உலர்த்துவான்…. நான் என்ன லேசுப்பட்டவனா என்ன? அப்படியே இழுத்து, கீழே ஓடற சாக்கடையில் போட்டுவிடுவேன்… நான் நல்லவனுக்கு நல்லவன் 
வில்லனுக்கு  வில்லன்” என்றார்.
 ”நல்லவனாக இருக்கும்போது ‘நம்பியார்’ என்ற உங்கள் பெயரை ‘எம்ஜியார்’ என்று மாற்றிக் கொண்டு விடுவீர்களா?” என்று கேட்டு நானே ‘ஓ’ என்று சிரித்தேன்.

     நம்பியார், ஒரு மில்லி செகண்ட் சிரித்துவிட்டு, “நம்ப மாட்டீர்கள்.. உங்கள் வீட்டின் முன்னாள் சொந்தக்காரரின் மைத்துனன் பெயர் ராமச்சந்திரன். சரியான உதவாக்கரை. தினமும் அவனோட சண்டைதான்; நான் வில்லனாக இருக்கலாம்; அவன் வில்லனுக்கு வில்லன்.… வர்றேன் சார்… ஸ்கூட்டரை இப்பவே எடுத்துடுங்கோ, என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார்.
     “என்ன தொச்சு…கேட்டியா, நம்பியார் சொன்னதை?” என்று லேசான கேலிக் குரலில் கேட்டேன்…
      நான் எதற்கு ’ரூட்’ போடுகிறேன் என்று கமலா (கற்பூர நாயகி!) ஊகித்துக் கொண்டே, “ஏதாவது ஆரம்பிக்காதீங்க. வாய் செத்தவன், தொச்சு… நீங்க எவ்வளவு முட்டினாலும் சரி, தேள் மாதிரி கொட்டினாலும் சரி, அத்திம்பேர் என்று வந்து வேலை செய்வான்…..சரி.. சரி. போய் ஸ்கூட்டரை எடுத்து வெச்சுட்டு வாங்க”என்றாள்.
     கீழே போனேன். வாட்ச்மேனைத் தேடினேன். காணவில்லை. அப்போது ஒரு வேலைக்காரி வாசலைப் பெருக்க வந்தாள்.
     “ஏம்மா இங்கே ஸ்கூட்டரை நிறுத்தறதுக்கு இடம் எங்கே இருக்குன்னு தெரியுமா?
     “இடம் இருந்தாதானே சொல்றதுக்கு. இங்கே நிறுத்தாதே, அங்கே நிறுத்தாதே என்று தெனமும் ஒரு சண்டை நடக்குது… புதுசா வந்திருக்கியா?.. இந்த ஏரியாவில் ஒரு அங்குல இடம் கூட இல்லை. எல்லாரும் ’பட்டா’ போட்டுக்கிட்டாங்க அவங்க ‘பட்டா’ போட்டுக்கிட்ட இடத்திலே செருப்பை விட்டாக்கூட ’பட்டா’ கத்தி எடுக்காத குறையாகச் சண்டைக்கு வந்துடுவாங்க… ஒண்ணு செய்யுங்க.. இப்படியே போய், காம்பவுண்ட் மூலையிலே நாலு குப்பைத் தொட்டி வெச்சிருக்கிற இடத்துல ஒரு பக்கமாக விட்டுடுங்க.. அங்கே யாரும் சொந்தம் கொண்டாட மாட்டாங்க.” என்றாள்.

     “நல்லா இரும்மா” என்று சொல்லியபடியே, ஸ்கூட்டரை ஸ்டாண்டிலிருந்து எடுத்து தள்ளிக் கொண்டுப் போனேன்.  குப்பைத் தொட்டி இருந்த இடத்தைக் என் கண்ணால் கண்டுபிடிப்பதற்குள், என் மூக்கு கண்டுபிடித்துவிட்டது. கூவம் தான் அபார்ட்மெண்டிற்கு வந்துவிட்டதோ, என்று  எண்ணும்படி தூக்கி அடித்தது துர்நாற்றம்.
     மூச்சு அடக்கிக் கொண்டு, ஸ்கூட்டரை அந்த இடத்திற்குத் தள்ளிக் கொண்டு போய், சுவர் ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு ஓடிவந்து, மூச்சு பிளஸ் பெருமூச்சு விட்டேன்.

November 21, 2017

அக்கா, எப்படி இருக்கு அபார்ட்மெண்ட்? -பாகம் 1

"அக்கா, எப்படி இருக்கு அபார்ட்மென் ட்?"
‘ என்  மைத்துனன் தொச்சு  ஏதோ எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் கொடியேற்றியது மாதிரி, பயங்கர  உற்சாகத்துடன் தன் அருமை அக்காவைப் பார்த்துக் கேட்டான்.
 கமலா, அதற்கு பதில் சொல்வதற்குள், பாலும் தெளிதேனும், பாகும் கலந்த குரலில் தொச்சுவின் அம்மாவும் என் மாமியாருமான பாசத்திலகம், “எப்படி இருக்குன்னு கேட்கணுமாடா?… இந்த  அபார்ட்மெண்ட்டை உங்க அத்திம்பேருக்காக, ஓடி ஓடி நீ தேடிக் கண்டுபிடிச்சிக் கொடுத்திருக்கியே. எப்படிடா அதில் குறை இருக்கும்? ரொம்ப நன்னா இருக்குடா… பாத்து பாத்து கட்டியிருக்காண்டா இந்த பில்டர். காற்றும் வெளிச்சமும் அபாரம். இரண்டெட்டில் கடை, கண்ணி, கொஞ்சம் தள்ளிப் போனால், பால் டிப்போ, பஸ் ஸ்டாப். போஸ்ட் ஆபீஸ் இருக்கு. சாதாரணமாக நீ யாருக்கு எது செய்தாலும் உயிரைவிட்டுச் செய்வே... அத்திம்பேருக்குன்னா கேட்கணுமா?”  என்று  பாராட்டுப் பத்திரம் படித்தார்.
     இந்த கடைசி வாக்கியத்தைச் சற்று உரக்கச் சொன்னாள் என் மாமியார்- எனக்கு தெளிவாகக், ’கேட்கணும்’ என்று. 
     மிருதங்கம் விட்டதும், கஞ்சிரக்காரர்  துவக்குவது மாதிரி, மாமியார் நிறுத்தியதும்,  தொச்சுவின் அருமை அக்கா ’தனி’யைத் தொடர்ந்தார். தாய் எட்டடி என்றால் குட்டி பதினாறு அடி பாயும்  என்பதை நிதர்சனமாக்கியது அவளது ஆவர்த்தனம்..
     நான் உள் அறையில் அட்டைப் பெட்டிகளைத் திறந்து, என்னுடைய துணிகளையெல்லாம் எடுத்து அடுக்க ஆரம்பித்தேன்.
     காலிங் பெல் அடித்தது. அப்படியே தூக்கிவாரிப் போட்டது. தீயணைப்பு வண்டிதான் வீட்டுக்குள் வந்துவிட்டதோ என்று பயந்துவிட்டேன். காரணம், அந்த காலிங்பெல்லின் ஓசை  சாதரண ஓசையில்லை.   தீயணைப்பு வண்டி மணியின் ஓசை கெட்டது என்று சொல்லலாம்!
     ”என்னப்பா தொச்சு?” என்று அலறி  அடித்துக் கொண்டு வந்தேன்
“அத்திம்பேர், பயந்துட்டீங்களா? பெல்லை முதல்லே மாத்திடலாம்… இல்லை அத்திம்பேர். வீட்டை நமக்கு வித்தவரின் மனைவிக்குப் பாவம்  காது கேட்காது. அதுக்காக, ஓசை அதிகமாக இருக்கிற மணியை வெச்சிருக்கிறார்.. போகட்டும்.” என்றான், என்னை சமாதானப் படுத்தும் எண்ணத்துடன்
     “ தொச்சு, என்னவோ  ‘போகட்டும்’னு அசால்ட்டா சொல்றே?.. என் காது டிரம் கிழிஞ்சு போயிடும் போல் இருக்கு.. அப்படியே வயத்தைக் கலக்கிடுச்சு.. இவ்வளவு உரக்க அடிக்கிற மணியையா வெச்சுப்பாங்க..   மனு நீதிச் சோழன் மணியா இது? ஆளையே  அடிச்சுடும் போல இருக்கு…..இப்படி பயங்கரமா, நாலு ஜெட் பிளேன் வீட்டுக்குள்ளேயே பறக்கிற மாதிரி சப்தம் போட்டால், அவனவன் நம் மேல பாய்வாங்க., அபார்ட்மெண்ட்ல இருக்கிற குழந்தைகள் பயந்து அழுதாங்கன்னா என்ன ஆகிறது” என்றேன்,
“அதுவும் ராத்திரியிலே, அகால வேளையிலே அடிச்சா என்ன ஆகிறது?” என்று கேட்டார் என் மாமியார். இது ‘ நோகாமல் அடிக்கிறேன்;  ஓயாமல் அழு” பாணி தந்திர மந்திரம்!
 
   ”தொச்சு, இது அலாரம் மணி இல்லை. அலறும் மணி!” என்றேன்.
     சாதாரணமாக நான் சொல்லும் ஜோக்குகளைப் புரிந்து கொண்டு சிரிக்க தொச்சுவிற்கு குறைந்தபட்சம் அரைமணி நேரம் தேவைப்படும். அப்படி புரிந்து கொண்டால் , விளக்கெண்ணெய், வேப்பம்பூவும், பாகற்காயும் சேர்த்து அரைத்த துவையல் சாப்பிட்ட மாதிரி முகபாவத்துடன் சிரிப்பான். ஆனால், இந்த  ‘அலறும் மணி’ ஜோக்கிற்கு தொச்சு சிரித்த சிரிப்பு, அலாரத்தின் ஓசையைவிட சற்று அதிகமாகத்தான் இருந்தது!
     தொச்சு சொல்லித்தான் இந்த அடுக்குமாடி குடி இருப்பை  வாங்கினேன். ஆகவே அதில் குற்றம் கண்டுபிடிக்கமாட்டான். அதுமட்டுமல்ல, ‘எல்லாம் பிரமாதம்’ ‘அபாரம்’ ‘சூப்பர்’ என்று நாங்கள் சொல்லவேண்டும். என்றும் எதிர்பார்ப்பான்..
     “அத்திம்பேர்.. இந்த வீட்டுக்காரர் ரொம்ப முன் யோசனக்காரர் மட்டுமல்ல; ஒவ்வொன்றையும் யோசிச்சு யோசிச்சு செய்றவர்… இதோ பாருங்க, இங்க ஒரு கொக்கியை கதவருகில் போட்டு வைத்திருக்கிறார். எதுக்குத் தெரியுமா? பால் பாக்கெட் போட சின்ன பிளாஸ்டிக் கூடையை மாட்டறதுக்கு. கதவு கிரில்லில் பையைக் கட்டித் தொங்கவிடலாம்..பார்க்க சகிக்காது. அதுவும் போஸ்டாபீஸில், கோந்து போட்டு ஒட்டினப்புறம் கையைத் துடைச்சிக்க ஒரு துண்டு துணியை வைச்சிருப்பாங்க… அதுமாதிரி இருக்கும்.”
     “தொச்சு, வாப்பா, சமையல் அறையை கொஞ்சம் நிதானமாகப் பார்க்கலாம். வீடு வாங்கறதுக்கு முன்னே நாலைந்து தடவை பார்த்திருக்கிறேன். இருந்தாலும் நம்ம வீடு, நாம்ப சமையலறைன்னு பார்க்கறது வேறு அனுபவம் இல்லையா?” என்றேன்.

November 09, 2017

டார்ஜான்

எத்தனையோ வருஷங்களுக்கு முன்பு ஒரு டார்ஜான் திரைப் பத்தைப் பார்த்தேன். காட்டுப்பகுதியில் டார்ஜான், அவன் காதலி, அவர்களுடன் ஒரு சிம்பன்ஸி இது  மட்டும்தான்  என் நினவில் உள்ளன. ஒரு ரத்தின் விழுதைப் பிடித்துக் கொண்டு, பயங்கரமான குரலில் கத்திக் கொண்டே (ஊளையிட்டுக் கொண்டே என்று சொன்னாலும் சரி!) டார்ஜான் தாவியதுதான் பெரிய ஸ்டன்ட் வித்தையாக எல்லாரையும் கட்டி போட்ட.து.

 கதை, வசனம், இசை, நடிப்பு எதுவும் ஞாபகத்தில் இல்லை. இந்த அம்சங்களைப் பற்றித் தயாரிப்பாளர்கள் கவலைப் பட்டதாகத் தெரியவில்லை.  படம் பார்த்த்வர்களுக்கு அவை ஊறுகாய் போன்றுதான் இருந்திருக்க வேண்டும்.
சமீபத்தில் இந்த படத்தைப் பற்றி சில குட்டித் தகவல்கள் கண்ணில் பட்டன. அவை டார்ஜான் நினைவை எனக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டன.  டார்ஜானைப் பற்றி விவரங்களைத் திரட்டும் ஆவலை உண்டாக்கின. ஒரு சில கட்டுரைகளையும் புத்தகங்களயும் கண்டு பிடித்தேன்.  அவற்றில் நிறையத் தகவல்கள் கிடைத்தன.
   *                      *                        *
முதல் டார்ஜான் படம் 1918-ம் ஆண்டு திரையிடப்  பட்டது. ஆம், கிட்த்தட்ட 100 வருஷத்திற்கு முன்பு!

 டார்ஜான் கதைகளை  எழுதியவர் EDGAR RICE BURROUGHS பற்றிய விவரங்களும் மிகவும் சுவாரசியமானவை.

    பர்ரோஸ் (1875-1950). ஒரு பென்சில் மொத்த வியாபார ஷாப்பில் வேலை செய்து கொண்டு இருந்தார். என்ன வேலை? கட்டுக் கட்டாக வரும் பென்சில்கள் எல்லாவற்றையும் சீவி வைப்பதுதான் அவர் தினமும்  செய்த வேலை. ஓய்வு கிடைத்த சமயங்களில், சரியான அடாஸ்’ நாவல்களை அவர்  படிப்பது உண்டு. (PULP FICTION என்று கூறுவார்கள் இம்மாதிரி நாவல்களை..)
      ‘இவ்வளவு  குப்பையாக எழுத எனக்குக் கூட வருமே’ என்று அவருக்குத் தோன்றியது.
     அவரது 54-வது வயதில்,  அவர் ஒரு நாவலை எழுதினார். அவருடைய பிள்ளைக்கு சிறிது ஓவியம் வரையத் தெரியும் அவன் படங்கள் போட்டான்.
         1912-ம் ஆண்டு, அவர் எழுதிய TARJAN OF THE APES என்ற நாவல் பிரசுரமாயிற்று. 
     புத்தகம் அதிகம் விற்காவிட்டாலும்சற்று வித்தியாசமான கதைக்களம் என்று இருந்ததால் திரைப்படம் எடுக்க சில 'உப்புமா’ கம்பெனிகள்’  முன் வந்தனர். 
அதைத் திரைப்படமாக விற்பதற்கு ஒரு ஏஜன் டை நியமித்தார்.
ஹிரோ காட்டுவாசி, அரைகுறை ஆடை, இதெல்லாம் மைனஸ் பாயிண்டாக அமைந்தன. சுமார் 4 வருஷம் கழித்து, ஒரு சிகாகோ இன்ஷூரன்ஸ் ஏஜெண்டிற்கு -  சினிமாத்துறை அனுபவமோ, பணவசதியோ சற்றும் இல்லாத BILL PARSONS  என்பவருக்கு- விற்றுவிட்டார்.
BILL PARSONS படத்தைத் தயாரிக்க முற்பட்டார்.  ரயில்வேயில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த என்ஜினியர் ஒருவரை ஹீரோவாகப் போட்டு படம் எடுக்க ஏற்பாடுகள் செய்தார். அந்த என்ஜினியர் காட்டுவாசிபோல் இருந்து தான் அவருடைய ஒரே தகுதி!

October 30, 2017

கதம்ப மாலை

 அற்புத  படம்
     அந்த காலத்தில், 1940,50 வாக்கில் டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா ‘ஹோம் லைப்ரரி கிளப் என்ற பெயரில் பல புத்தகங்களை, கனமான பவுண்ட் புத்தகங்கலாக – வெளியிட்டு வந்தார்கள். என் அப்பா அதில் உறுப்பினர் ஆனார். அதனால் அவ்வப்போது தபாலில் அட்டைப்பெட்டியில் புத்தகங்கள் வரும். உலகச் சிறுகதைகள், வாழ்க்கை வரலாறு தொகுப்பு PALGRAVES GOLDEN  TREASURY  என்று தரமான புத்தகங்கள் பல வரும். அப்படி வந்த புத்தகங்களில் ஒன்று; 'உலகின் மிகச் சிறந்த புகைப்படங்கள்'.
     அதில் ஒரு புகைப்படம் மறக்க முடியாது. ஒரு அகன்ற தட்டில் பாலை ஊற்றிவிட்டு, சற்று  உயரத்திலிருந்து ஒரு சொட்டு பாலை அதன் மேல் போட்டு,  தட்டில் பட்டு பால் எழும்பி சிதற அடித்த கணத்தில்  படம் எடுத்துப் பார்த்தார், ஒரு புகைப்படக்காரர். அவர் நிறைய படங்கள் எடுத்து இருக்க வேண்டும். அவர் எடுத்த ஒரு படம் அற்புதமான  புகைப்படமாக உலகளாவிய பாராட்டைப் பெற்றது. அந்த புகைப்படத்தை (பார்க்க; படம்) நான் அவ்வப்போது பார்த்து ரசித்து இருக்கிறேன்  மேலே அடுத்த பால் சொட்டு இருப்பதைக் கவனியுங்கள்..இப்படி வித்தியாசமான புகைப்படம் எடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய அவரது கற்பனைத் திறத்தைக் கண்டு வியந்திருக்கிறேன்.
     சமீபத்திய ‘டைம்’ வார இதழில் உலகின் மிகச் சிறந்த புகைப்படங்கள் 100-ஐத் தேர்ந்தெடுத்துப் பிரசுரித்திருந்தார்கள். அதில் ஒன்று இந்த MILK DROP. படம் எடுத்தவர்; Herald Edgerton; ஆண்டு;1957

 ஒரு ரிகார்ட்!  
எட்கார் ஆலன் போ, மர்மக் கதைகள் எழுதிப் புகழ் பெற்றவர். அவரது பல நாவல்கள் ஹாலிவுட்டில் நாவல்களாக எடுக்கப்பட்டுள்ளன. எத்தனை நாவல்கள் என்று சுலபமாக ஊகிக்க முடியாது. ஆம், 114 நாவல்கள்.!
                                   
  முதன் முதலில்!
TIME இதழின் அட்டைப்படத்தில் இடம் பெறுவது மிகப் பெரிய கெளரவம் என்று கருதப்படுகிறது. அதிலும் திரைப்பட நடிகர், நடிகைகள் நம் படம் வராதா என்று ஏங்குவது உண்டு. 

சரி, முதன் முதலில் அட்டைப் படத்தில் இடம் பெற்ற நட்சத்திரம் யார்?  சார்லி சாப்ளின். 1925-ம் ஆண்டு!
   சினிமா பைத்தியம்!
ஒரு திரைப்படத்தை பல தடவை பார்ப்பவர்கள் உண்டு. உலகம் எங்கும்  இப்படிப்பட்ட பைத்தியங்கள் உண்டு. இதில் ரிகார்ட்  பட்டம்  பெற்றிருப்பவர்  அயர்லாந்தில் உள்ள ஒருவர். அவர் SOUND OF MUSIC  திரைப்படத்தை  940 தடவைப் பார்த்திருக்கிறார்!
  
சுருக்கக்கூடாது
 மோஸார்ட்டின் ‘TWELFTH MASS’ என்பது பிரபலமான  இசை வடிவம். (MASS= The Mass  is a form of sacred musical composition.)  

ஒரு சமயம் ஒரு நிகழ்ச்சியில் இதை ஒரு BAND MASTER அட்டகாசமாக வாசித்தார்.. ஒரு பத்திரிகை நிருபர் தன் பத்திரிகைக்குச் செய்தி அனுப்பும் போது ஒரு காரியம் செய்தார், 
(அமெரிக்காவில் மாகாணங்களின் பெயரைச் சுருக்கி எழுதுவார்கள்.  உதாரணமாக   CALIFORNIA-CA, WASHINGTON-WA. TEXAS -TX.)

அப்படிச் சுருக்கி எழுதுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற கொள்கையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்த அந்த நிருபர் 'TWELFTH MASS’ பற்றி எழுதியது:  

The Band rendered with great effect  'MOZART’S  Massachusetts!'....  !
( இசை வடிவ MASS-ஐ அமெரிக்க மாநிலமாக மாற்றிவிட்டார்!

COMPOSING- DECOMPOSING
     ஒரு திடீர்ப் பணக்காரப் பெண்மணி, உலகப் பிரபல பியானோ கலைஞர் PADEREWSKI-யின் இசை நிகழ்ச்சியை ஒரு சேம்பர் நிகழ்ச்சியாகத் தன் மாளிகையில் நடத்தினார். அந்தப் பெண்மனிக்கு இசையைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.
PADEREWSKI  வழக்கம் போல் அபாரமாக வாசித்தார். 

       அவரது நிகழ்ச்சி முடிந்ததும், அவர் இசைத்த ஒரு பாடலைப் பற்றிக் கேட்டார் அந்த சீமாட்டி . ”அந்தப் பாட்டு எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அதை Compose பண்ணியவர் யார்?’ என்று கேட்டார் 
      PADEREWSKI “அது மோஸர்ட் செய்தது “ என்றார். 
       மோஸர்ட் காலமாகி பல வருஷங்கள் ஆகிவிட்டது  என்பது கூடத் தெரியாத  அந்தப் பெண்மணி  “ஓ, அப்படியா? அவர் இப்போது  Compose பண்ணுகிறரா?" என்று கேட்டார்.
“இல்லை மேடம். இப்போது அவர் DECOMPOSING” என்று குறும்பாகச் சொன்னார் பியானோ மேதை.!
                           
ஒரு வரி தேடித் தந்த புகழ்!
     எத்தனையோ எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள் அற்புதமாக கட்டுரைகளையும் கவிதைகளையும் எழுதியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களுக்கு பெயரையும் புகழையும் அவர்கள் எழுதிய கட்டுரை கவிiதைகளில் வந்த ஒரு வரியோ,கருத்தோ, தத்துவமோதான் எவ்வளவு புகழை ஈட்டித் தந்தாலும், அவர்கள் எழுதிய கட்டுரைகளை யாரும் படிக்கமாட்டார்கள். அந்த ஒற்றை வரியோடு அவர்கள் படிப்பது  நின்று விடும்.,
     அப்படிப் புகழ் பெற்றுத் தரும் அந்த வரிகள் தான் அவர்களுக்கு எதிரியாக அமைந்து விடும்..
     உதாரணமாக , 'யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்’ என்ற வரியை எழுதியவர் பெயர் சமீப காலமாகத்தான் பலருக்கும் தெரிந்திருக்கிறது. போகட்டும்,  அந்த வரி வந்த பாடலை முழுமையாக அறிந்திருப்பவர்கள் குறைவு.
     தனி ஒருவனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்’ (பாரதியார்) ‘அண்ணலும் நோக்கினான் , அவளும் நோக்கினாள், (கம்பர்), ‘தோள் கண்டார்,தோளே கண்டார். இந்த கவிதை வரிகள் மாதிரி புகழ் பெற்று விட்ட   ஒரு வரியை பற்றிய  குட்டிக் கட்டுரை இது.. பல
வருடங்களுக்கு முன் எழுதப்பட்டிருந்தாலும், இன்றும் வரிகளின் புகழ் குறையவில்லை.
 இந்த கவிதை வரிகள் மாதிரி புகழ் பெற்று விட்ட   ஒரு வரியை பற்றியக்  குட்டிக் கட்டுரை இது.
     புகழ் பெற்ற அந்த ஆங்கில கவிதை வரி; A ROSE IS a ROSE IS A ROSE. இது எந்த கவிதையில் வந்த வரிகள், எழுதியது யார் என்பது யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் இந்த வார்த்தைத் தொடர் மிகவும் பிரபலமாகிவிட்டது. இந்த வார்த்தைகளைப் பின்பற்றி சில நையாண்டி வரிகளும் வந்துள்ளன. சில கருத்தாழமுள்ள வரிகளும் வந்துள்ளன.     நம்புவீர்களா, இந்த வரி இடம் பெற்றுள்ள கவிதை எழுதப்பட்டது; 1912; நூறு ஆண்டுகள் ஆயினும் இன்னும் ஜீவனுடன் உள்ளது.
     GERTRUDE STEIN  என்ற அமெரிக்க கவிஞர் ‘SACRED EMILY’  என்ற 376 வரிகள் கொண்ட கவிதையில் இன்ம்ந்த வரி  பெற்றுள்ளது. ஸ்டைன் ஒரு பெண் கவிஞர். 1903 –ம் ஆண்டு அமெரிக்காவிலிருந்து பிரான்ஸ் நாட்டுக்கு சென்றார். அங்கே காலமாகும் வரை-1946 வரை- இருந்தார்.
    * ஒரு சமயம் மார்க்கரட் தாட்சர் (இங்கிலாந்து பிரதம மந்திரி) கூறியது. A CRIME IS A CRIME IS A CRIME
    *எழுத்தாளர் ஹெமிங்வே எழுதியது. “A STONE IS A STEIN IS A ROCK IS A BOULDER IS A PEBBLE!.”
    *ஒரு சமயம் ஸ்டைன் பாரீசிலிருந்து, தனது நியுயார்க் புத்தகம் பிரசுரத்திற்கு, தனது கவிதைத் தொகுப்பினை மலிவுப் பதிவாக வெளியிடலாம் என்று யோசனை தெரிவித்தார். பதிப்பகத்தின் உரிமையாளர் அனுப்பிய பதில் தந்தி; “SORRY..SORRY…..SORRY… NO SALE IS A NO SALE IS A NO SALE IS A NO SALE!”
    [ இந்தப் பகுதியை எழுதிக் கொண்டிருக்கும்போது வந்த நண்பர் சொன்ன தகவல்: 2016-ம் வருட TONY  விருது நிகழ்ச்சியில், விருது  பெற்ற  LIN MIRANDA தனது உரையில், விருது அளிக்கப்பட்ட தினத்தில் அர்லேண்டோ நகர நைட் கிளப்பில்  ஒரு வெறியன்  50 பேரைச் சுட்டுக்க கொன்றதைக் குறிப்பிட்டு  எழுதிய பாடலில் “  IS LOVE IS LOVE IS LOVE’  என்று நெகிழ்ச்சியுடன் கூறி அனைவரையும் கண் கலங்க வைத்து விட்டார்.]
     
 4000 பணியிடங்கள்:  நெஜம்மா தான்                  

 அமெரிக்க அரசு அமைப்பில் புதிய ஜனாதிபதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் 4000-த்திற்கும் மேற்பட்டvarkaLai  (அரசியல்வாதிகளை) - அதாவது தன் கட்சியைச் சேர்ந்த வர்களை!) பல்வேறு குழுக்களிலும், வாரியங்களிலும்   அமைப்புகளிலும் பணியமர்த்த உரிமை உண்டு.

 தேர்தலில் வெற்றி பெற்றதிலிருந்து அதிபராகப் பதவி ஏற்கும் காலத்திற்குள் அமர்த்த வேண்டும். எனக்கு, உனக்கு என்று படையெடுப்பவர்களைச் சமாளிக்கவே அவருக்கு நேரம் போதாது.,
   ,   
முக்கிய குறிப்பு: இந்தப் பதிவைத் தட்டச்சு செய்து உதவியது: சகோதரி திருமதி  சுமதி  ராஜா.  அவருக்கு என் நன்றி    

                                                                                                                              

                              

October 20, 2017

தலைப்புக்குத் தவிப்பு

தலைப்புக்குத் தவிப்பு
எந்த தலைப்புகுத் நன்றாக இருக்கிறது என்பதை தீர்மானிக்கத் தத்தளிப்பது, புடவை  வாங்கும் பெண்கள் மட்டுமல்ல,, திர்ப்டைத்திற்கு ஏற்ப பெயர் வைக்கத் திணறும் கதாசிரியர்கள், மற்றும் தாங்கள் எழுதிய புத்தகத்திற்கு எந்த பெயர் வைப்பது என்பதற்கு, புத்தகம் எழுதும்போது மண்டையைக் குடைந்துக் கொண்டதை விட அதிகமாக மூளையைக் கசக்கிப் பிழியும் எழுத்தாளர்களும் கூட!    
               
1948 -1984 ஆசை
Related image     இரண்டாம் உலகப்போர் நடந்துக் கொண்டிருந்த போது எழுத ஆரம்பித்த நாவல். யுத்தம் முடிந்த பிறகும் ஐரோப்பவில் பல நாடுகள் போரினால் ஏற்பட்ட பலத்த பாதிப்புகளிலிருந்து முழுவதுமாக மீண்டு வர முடியவில்லை.THE LAST MAN EUROPE என்று பெயரிட நினைத்தார். ஆனால் அந்தப் பெயரில் அவருக்கு முழுத் திருப்தி ஏற்படவில்லை.
     நாவலை எழுதி முடித்த வருஷம்1948.  அவருடைய புத்தகத்திற்கு 1984 என்று வைத்து விட்டார்.   புது மாதிரியான தலைப்பாகவும் அது அமைந்துவிட்டதுடன் நல்ல புகழ் பெற்ற புத்தகமாகவும் அமைந்து அவருக்குப் புகழை அள்ளித் தந்தது. 65 உலக மொழிகளில் வெளி வந்துள்ளது.  தொடர்ந்து விற்பனையில் சாதனைப் படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அட்டைப் படம் மட்டும் 42 விதமாக வந்துள்ளதாம். 

October 09, 2017

வாராய் எந்தன் மகனே!

                                                                  
     இஸ்ரேல் எழுத்தாளர் EPHRAIM KISHON எழுதிய A CHIP OF THE OLD BLOCK என்ற நகைச்சுவை கட்டுரையை தமிழ்ப்படுத்தி கொஞ்சம் தாளித்துக் கொட்டி-இங்கு தருகிறேன்.

      ஒரு திரைப்படத்தைபிரிவியூ’ காட்சியில் போட்டுப் பார்ப்பது  ஒரு உற்சாகமான அனுபவம். ஆனால் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் முதன் முதலாகப் பார்ப்பது ஒரு உற்சாகமான விஷயம். உதாரணமாக, திரைப்பட பிரிவியூவை  எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
ஆனால், உலகில் எல்லா பிரிவியூக்களை மிஞ்சும் உற்சாகத்தையும் ஆர்வத்தையும் தருவது, குழந்தை பிறந்ததும், அதை முதன் முதலில் பார்க்கும் போது ஏற்படும் உணர்ச்சிமிக்க மகிழ்ச்சிக்கு ஈடு ஒன்றும் கிடையாது.
     என்னுடைய மனைவி, என் மகன் RAFI-யை அர்த்தராத்திரியில் தான் உலகிற்கு அறிமுகம் செய்தாள். இருந்தாலும் குழந்தையின் அப்பாவான நான் RAFI-யை பார்க்க பொழுது விடியும் வரை காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. மருத்துவமனையிலிருந்து தகவல் சொன்ன டாக்டர் குழந்தையை முதன்முதலில் பார்க்க வரும்போது என்னை தனியாக வரும்படி சொன்னார். ஆகவே நான் தனியாகச் சென்றேன். தனி என்றால் என் அம்மா (அம்மா வேறு நான் வேறு இல்லை), என் மாமனார், மாமியார் (இவர்கள் புதிதாக தாத்தா, பாட்டி ஆனவர்கள் என்பதுடன் அவர்களுடய குழந்தைக்குத்தான் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது ) . அப்புறம், மாமி  ILKA- வை விட்டுவிட்டு நான் போக முடியாது. அப்படி போனால்  என்னை மன்னிக்கமாட்டார்கள்
சித்தப்பா ZEIGLER-ஐயும் சித்தியையும் அழைத்துப் போகாமல் இருக்க முடியாது.  காரணம், அவர்கள் குழந்தைக்குக் கொடுக்க, அழகான டிரஸ், வெள்ளைப் பூப்போன்ற பூட்ஸ்கள், மெத்தென்று இருக்கும் குல்லாய், கண்ணைப் பறிக்கும் நீலக் கலர்  வெல்வெட் நிஜார் ஆகியவைகளை வாங்கி வந்திருந்தார்கள். .
     *இதில் ஆச்சரியம் என்னவென்றால், பின்னால் RAFI-க்கு JACK அதே மாதிரி செட் டிரஸ்ஸைக் கொடுத்தார். என் நண்பர்கள் நான்கு பேரும் கூட அதே மாதிரி செட்). இது ஒரு அற்புதமான விஷயமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். அல்லது ஏதோ ஒரு ஸ்டோரில் விலை போகாத செட்களை பாதி விலைக்கு தள்ளுபடியில் கொடுத்திருப்பார்கள்.)